4-7 чэрвеня ў Мінску прайшла 6-ая спецыялізаваная міжнародная выстава “Дызайн-фармат”. Выстава ладзілася з ініцыятывы экспазіцыйнага цэнтра Белэкспа пры падтрымцы Беларускага саюза дызайнераў.
Пошук ідэнтычнасці – працэс як унутраны так і вонкавы. А як нас ідэнтыфікуюць і распазнаюць у свеце? Безумоўна, калі ўнутраныя магчымасці былі абмежаваныя, што казаць пра вонкавыя, справа з гэтым пытаннем даволі цьмяная. Як Беларусь пазыцыянавала сябе на міжнароднай арэне? Пытанне вельмі амбіцыйнае, але прэцэдэнт ёсць – мастацтва плаката Беларусі.
Гэты горад не памятае сябе, але я памятаю яго, дзе б я ні быў. Я не магу жыць без яго і з ім не магу жыць у спакоі. Я п’ю яго, нібы салёную ваду, і не магу напіцца, ён не наталяе смагі і не дае спаць уночы, ён патрабуе, але не абяцае. Але ж, калі ты быў з ім аднойчы, ён не адпусціць цябе, а адпусціўшы, вернецца да цябе ў сне і пакліча назад
Аргкамітэт адзначэння ўгодкаў Грунвальду рыхтуе выставу дзіцячага малюнка
Выстава “Грунвальд у нашай памяці” адкрыецца 13 ліпеня па адрасе Машэрава, 8.
Нягледзячы на тое, што арганізатары арыентуюцца на дзіцячыя і моладзевыя працы, узроставых і тэхнічных абмежаванняў няма. Галоўнае, каб творы былі прысвечаны Грунвальдскай перамозе і яе ролі ў гісторыі нашай краіны.
У складзе журы − Мікола Купава, Алесь Шатэрнік, Алесь Марачкін, Эдуард Агуновіч ды іншыя мастакі. Працы прымаюцца да 5 ліпеня па адрасе Машэрава, 8.
Запрашаем вас узяць удзел у Канферэнцыі Нацыянальнага Форума грамадзянскай супольнасці "Дарожная мапа "Усходняга партнёрства для Беларусі", якая адбудзецца 5-6 ліпеня 2010 года ў Менску. Канферэнцыя прысвечаная абмеркаванню бягучай і перспектыўнай дзейнасці Форума грамадзянскай супольнасці як аднаго з галоўных істытуцыянальных гульцоў праграмы "Усходняе партнёрства", а таксама далейшых шляхоў развіцця і ўзмацнення праграмы "Усходняе партнёрства" як у Беларусі, так і на агульнаеўрапейскім узроўні.
Пошук ідэнтычнасці – працэс як унутраны так і вонкавы. А як нас ідэнтыфікуюць і распазнаюць у свеце? Безумоўна, калі ўнутраныя магчымасці былі абмежаваныя, што казаць пра вонкавыя, справа з гэтым пытаннем даволі цьмяная. Як Беларусь пазыцыянавала сябе на міжнароднай арэне? Пытанне вельмі амбіцыйнае, але прэцэдэнт ёсць – мастацтва плаката Беларусі.
Гэты горад не памятае сябе, але я памятаю яго, дзе б я ні быў. Я не магу жыць без яго і з ім не магу жыць у спакоі. Я п’ю яго, нібы салёную ваду, і не магу напіцца, ён не наталяе смагі і не дае спаць уночы, ён патрабуе, але не абяцае. Але ж, калі ты быў з ім аднойчы, ён не адпусціць цябе, а адпусціўшы, вернецца да цябе ў сне і пакліча назад
